قرائتهاى مطلوب
1ـقرائت ترتيل
از قرائتهاى مطلوب كه بيش از هر نوع ديگر به آن اشاره شده است، قرائت ترتيل است. اين نوع قرائت توسط جبرائيل صورت پذيرفته و پيامبر اكرم مأمور به تبعيت وى و قرائت ترتيل بوده است. و امير مؤمنان(ع) نيز قرائت اهل تقوى و پرهيزگارى را اينگونه معرفى نموده است.
ريشه كلمه ترتيل (رَتِلَ) در اصل بمعناى تناسق و انتظام نيكو و از اين روى به كسى كه داراى دندانهاى بافاصله و متناسب است «ذو ثغر مرتَّل» گفته مىشود. با دقت بيشتر، قوام اين كلمه را در دو ويژگى «وضوح و جدايى» و «تناسب و خوش تركيبى» خواهيم يافت. ابن منظور در بيان معناى رَتَّل الكلام مىنويسد: «احسن تأليفه و ابانه و تمهَّل فيه»و جوهرى در صحاح ترتيل در قرائت را به معناى ترسّل و رها كردن و تبيين حروف بدون زياده روى معرفى مىكند. طريحى نيز آن را بمعناى تأنى در قرائت و آشكار نمودن حروف بطورى كه شنونده قادر بر شمردن حروف باشد، مىداند.البته بنظر مىرسد بعضى از تعاريف لغويين بى تأثير از نحوه منقول از قرائت پيامبر اكرم (ص) نبوده است و در حقيقت لوازم غالبى قرائت ترتيل را در معناى آن داخل كردهاند. در هر صورت جداى از تبيينهاى لغويين، راويان حديث شيوه قرائت ترتيل را از ائمه اطهار(ع) نيز سئوال نمودهاند. به دو روايت زير از اميرمؤمنان عليه السلام در اين زمينه اشاره مىشود، حضرت در معناى ترتيل مىفرمايند:
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 17:51 توسط محمد یاسین مقدسی
|
در این وبلاگ قصد دارم به بحث و بررسی پیرامون قرائت و تجوید قران بپردازم .