7ـ قرائت با صداى متوسط
در مورد جهر و اخفات قرائت نيز حد خاصى توصيه شده است. جز در بعضى از موارد كه بطور خاص قرائت اخفاتى توصيه و يا لازم شمرده شده است، بعنوان نمونه در نمازهاى ظهر و عصر، بطور كلى قرائت قرآن با صوت ميانه و معتدل توصيه شده است.
ابن ادريس از كتاب محمد بن على بن محبوب به سند معتبرى از امام صادق عليهالسلام نقل نموده است كه فرمود:
«همانا امام على بن الحسين عليهما السلام خوش صداترين مردم در قرائت قرآن بود و صدايش را بلند مىكرد تا آن جا كه اهل خانه بشنوند.»
البته مقصود از صداى بلند در مقابل صداى آهسته و اخفاتى است ولى حدّ صوت بلند بايد رعايت شود و صدا معتدل باشد. پيامبر اكرم (ص) در اين باره به اباذر فرمودند:
«اى اباذر صدايت را در هنگام (تشييع) جنازه، در كارزار و [قرائت] قرآن پايين بياور.»
هنگامى كه ابابصير براى درمان درد روحى خويش خدمت اما باقر عليه السلام عرض حال مىنمود گفت كه:
«وقتى قرآن را با صداى بلند مىخوانم شيطان بر من در مىآيد.] وسوسهام مىكند].»
حضرت باقر عليه السلام درد وى را قرائت بسيار بلند دانسته فرمودند:
ابن ادريس از كتاب محمد بن على بن محبوب به سند معتبرى از امام صادق عليهالسلام نقل نموده است كه فرمود:
«همانا امام على بن الحسين عليهما السلام خوش صداترين مردم در قرائت قرآن بود و صدايش را بلند مىكرد تا آن جا كه اهل خانه بشنوند.»
البته مقصود از صداى بلند در مقابل صداى آهسته و اخفاتى است ولى حدّ صوت بلند بايد رعايت شود و صدا معتدل باشد. پيامبر اكرم (ص) در اين باره به اباذر فرمودند:
«اى اباذر صدايت را در هنگام (تشييع) جنازه، در كارزار و [قرائت] قرآن پايين بياور.»
هنگامى كه ابابصير براى درمان درد روحى خويش خدمت اما باقر عليه السلام عرض حال مىنمود گفت كه:
«وقتى قرآن را با صداى بلند مىخوانم شيطان بر من در مىآيد.] وسوسهام مىكند].»
حضرت باقر عليه السلام درد وى را قرائت بسيار بلند دانسته فرمودند:
+ نوشته شده در شنبه هفتم آبان ۱۳۹۰ ساعت 13:36 توسط محمد یاسین مقدسی
|
در این وبلاگ قصد دارم به بحث و بررسی پیرامون قرائت و تجوید قران بپردازم .