قرائت و تجوید قرآن

محل خروج «ل»

این حرف از اتصال نوک زبان با مرز بین لثه بالا و گودی سقف دهان ایجاد می شود .

در این حالت، کناره های زبان از دندان های مقابل خود در آرواره ی بالا ، جدا می شود و هوای خروجی ، در حالی که تارهای صوتی مرتعش هستند ، از دو کناره ی زبان خارج می شود.

مخرج دهم : محل خروج «ن»

این حرف از تماس نوک زبان با بخش عقب لثه ی ثنایای بالا کمی جلوتر از مخرج لام تلفظ می شود و همزمان ، تارهای صوتی نیز مرتعش می شوند. هنگام اداء «ن» ، تمامی لبه ی زبان از دو طرف به طور کامل به دندان های آرواره ی بالا می چسبد و راه عبور هوا از دهان کاملاً مسدود می شود آنگاه هوای خارج شونده ناچار از راه بینی که در این لحظه باز است ، خارج می گردد (غنّه)